Voor Thea

Woest dat ik ben!

Na een aantal ingewikkelde gesprekken deze dag, waarbij ik na die tijd dacht: "Had ik maar..." en waarbij ik weer veel te beleefd ben gebleven, voel ik me nu woest. Ik voel iets in mijn lijf dat ik niet beter kan omschrijven dan dat het gedicht dat doet.

Moeders

Moet ik deze tekst ook aan mijn (bijna) 12-jarige dochter lezen? Misschien moet ik er even mee wachten... Laat ze h'm zelf ontdekken. Ik heb nog een kleine week de tijd om me voor te bereiden op de verjaardag van moeder Annie.

Fijne herinnering

17 juli 2010. Op de dag dat papa Gerrit vier jaar overleden was, vierden wij het leven. Hij zou niet anders gewild hebben en genoot mee. Wat een fijne herinnering. Wat een fijne mensen.

Indy Kraaijenbrink

Sinds gisteren, 6 maart, heb ik er een klein nichtje bij. Vanmiddag mochten we even kijken (én vasthouden). Zo'n mooi, lief, klein ding. Zo klein konden wij ze niet maken... Ze weegt maar 2700 gram!
Ook grote nicht Bo vindt het mooi en mag het graag even vasthouden.

Tommy Cooper "Magic Cloak"

Deze man doet me sterk denken aan oom Harry, gisteren sprak ik hem nog. Mijn ooms hebben zóveel humor, jammer dat de familie Hoftijzer daar samen niet méér van geniet. Dat er allerlei blokkades zijn. Ben ik blij dat ik wel heel hard om mijn eigen broers kan lachen.

Oude foto

Als ik ergens een hekel aan heb, is het wel een a-4tje maken voor een jubileum. Zó vervelend. Volgende week zijn Harry en Anny 50 (!!!!) jaar getrouwd. Harry is een broer van moeder Annie. We kregen een uitnodiging voor het feest. Leuk. Beetje ouwehoeren met neven en nichten doe'k veel te weinig.
Een week later viel er opnieuw een brief op de mat (haha, we hebben niet eens zo'n gleuf in de deur, maar gewoon een groene bus aan een boom...). Minder leuk. Opnieuw een uitnodiging. Nu om een bladzijde vol herinneringen en gelukwensen te maken voor Harry en Anny. Jakkes.
Ik kan me weinig herinnneren van oom Harry en tante Anny. Ja, dat Anny mij als peutertje mijn billen schoonpoetste op de wc, terwijl ik toch duidelijk om "Mama" had geroepen... Dat kon ik slecht op gaan schrijven.
Ik trok mijn stoute schoenen aan en ging op bezoek bij ma. Gelukkig hadden we de foto's nog. En dáár ben ik dan weer dol op. Ik heb dus nu een prachtige pagina gemaakt (wil je h'm zien, moet je maar op bezoek gaan bij Harry en Anny) en wilde met jullie de volgende foto delen.
Waarschijnlijk is dit plaatje zo'n 45 jaar oud. Met daarop pa en ma (rara...) en alle ooms en tantes Hoftijzer, opa Jan en oma Trui. Toch mooi.
Waar zo'n akelig a-4tje toe kan leiden.