winter op de boerderij

We genieten met z'n allen van deze bijzondere winter. De fijne sneeuw werd door de wind aan hopen gewaaid. Op sommige plekken was de sneeuwlaag wel een halve meter. Nena genoot met me mee en maakte met haar eigen camera ook mooie plaatjes.

Kerstvakantie. Logeren. Beau bij Bo. Veel spraakverwarringen. Appeltaart bakken. Gezellig. Stiekem snoepen. Giechelen. Samen in de jacuzzi. Warm. Met de blote voeten door de sneeuw. Koud. Genieten. Fijne meiden.

In IJzerlo, daar waar wij wonen, bestaat nog altijd "Zondagsschool". Ze horen daar verhalen uit de bijbel, doen spelletjes en knutseltjes. Nena en Bo gaan er elke zondagmiddag naar toe al heb ik sterk het vermoeden dat dat vooral om sociale redenen is. Het hoogtepunt van het jaar is elke keer weer het kerstspel. Weken vantevoren beginnen ze al met oefenen en elk jaar is het weer de vraag wie er de hoofdrol krijgt. Bo was dit jaar de eigenaresse van een hotel, een hele grote rol. Nena kwam duivels thuis omdat ze engel moest zijn en maar één zinnetje hoefde op te zeggen.

Afgelopen zondag was het zover. We zongen van "Komt allen tezamen" en "Er is een kindeke" en na de pauze was het kerstspel. En wat deden ze het mooi, die meiden van mij. Gloeiend van trots zat ik op het puntje van mijn stoel. Jammer genoeg was het in de zaal erg donker en was het lastig mooie plaatjes te schieten.

Wat je wel terug ziet op de foto is hoe nerveus Nena was en Bo vooral heel cool.

Christmas Food Court Flash Mob, Hallelujah Chorus - Must See!

Winter Wonderland

Er zijn momenten dat ik zo graag in een stad zou willen wonen. Nu het weer heeft gesneeuwd lijkt het helemaal alsof we afgesloten zijn van de rest van de wereld, maar het is zó mooi.

Nena doet klik klak

Van Sinterklaas kreeg Nena een fototoestel annex camera. Zonder verdere uitleg maakte ze direct geweldige filmpjes. Moet ik er nu zo om lachen omdat het mijn eigen dochter is of is het echt grappig? Op de achtergrond hoor en zie je haar neefje Mees.

Ingemaakt!

Onlangs had ik met mijn collega's van Bibliotheek Oost-Achterhoek een feestavond. Je kon je opgeven voor verschillende activiteiten, waaronder karten en lasergamen. Als een van de weinige vrouwen koos ik deze twee opties, de meesten gingen glowgolven (klonk mij ernstig suf in de oren...). De karters werden in twee groepen verdeeld. Ik zat bij twee mensen van het management team in de mange, Ton en Lynn. Ook deden er vele echtgenotes mee.

Het karten ging fantastisch! Ik genoot van de snelheid, van het inhalen van de collega's en van de strakke bochten die ik nam. Er klonk applaus toen ik uitstapte en zag dat ik (nipt) eerste was. Gewonnen van een heel aantal mannen... Yes!

Daarna volgde het lasergamen. We werden met zeven mensen in een ruimte losgelaten waarbij we als team werkten en voor ons zelf. In plaats van Lynn deed haar echtgenoot mee en zo kwam het dat ik tegen zes mannen speelde. Vlot en soepel bewoog ik me door de ruimte daar waar anderen angstig achter een paneel bleven zitten. Zelfs Robert, die bij defensie werkt, versloeg ik.

De rest van de avond liep ik op wolkjes.

Conclusie: Ik ben te snel voor de bibliotheekwereld, maar eigenlijk wist ik dit al.